รักแรกพบ (จบ)

posted on 03 Apr 2011 00:07 by mean-ing

ฉันพบหนังสือของคุณครั้งแรกในห้องน้ำ
ดูโรแมนติกดีนะคะว่าไหม(ถ้าเป็นการพบกับผู้่ชาย)

ที่จริงแล้วหนังสือของคุณไม่น่าอยู่ในห้องน้ำด้วยซ้ำไป
ฉันจึงค่อนข้างแปลกใจมากทีเดียว

กระนั้น...
รูปลักษณ์ของหนังสือคุณก็ดึงดูดฉันมาก
ฉันจึงไม่รีรอที่จะเข้าไปเปิดอ่านเพื่อทำความรู้จักกับหนังสือคุณ 

ฉันพา 'โตเกียวไม่มีขา'  ออกจากห้องน้ำและนั่งลงอ่านมัน

ชื่อของคุณคือ 'นิ้วกลม' 
คุณเล่าเรื่องราวการผจญภัยของคุณผ่านตัวอักษรให้ฉันฟังอย่างตื่นเต้น
ระหว่างฟังเรื่องเล่า ฉันนึกเห็นแววตาเป็นประกายด้วยและเห็นนัยน์ตาคมลึกล้ำเป็นครั้งคราว
บางช่วงบางตอนของเรื่องราวเหล่านั้นนอกจากจะแทรกด้วยอารมณ์ขันรวยเสน่ห์อันเหลือล้น
คุณยังช่วยเปิดดวงตาที่เคยหรี่เล็กให้โตขึ้นและมองโลกนี้ต่างไปจากเดิม

ในตอนนั้น...ฉันหลงรักตัวหนังสือของคุณทีละน้อยโดยไม่รู้ตัว

แต่...

เรามีโอกาสพูดคุยกันไม่นานนัก 
เพราะฉันอยู่ระหว่างเดินทางและกำลังจะกลับบ้าน

ฉันน่าจะรู้สึกห่อเหี่ยวที่ต้องจากหนังสือของคุณ เล่มที่ฉันรู้ตัวแล้วว่าหลงรักมากแค่ไหน
แต่ใจฉันกลับชุ่มชื้นราวผืนดินแห้งผากได้รับสายน้ำอันชุ่มฉ่ำและกลับไปเป็นดินที่ร่วนซุยตามเดิม

นั่นเพราะหนังสือของคุณยิ้มให้ฉันและบอกกับฉันว่า...

"เราเพิ่งพบกันเป็นครั้งแรกเท่านั้น"

เสียงกระซิบประโยคนั้นจากตัวอักษรของคุณบอกฉันว่า เราจะได้พบกันอีกแน่นอน



ฉันกลับมาในสถานที่ที่คุ้นเคยด้วยความรู้สึก ความคิด มุมมองที่ต่างไปจากเดิม
ที่สำคัญคือ...
'ในหัวใจฉันมีหนังสือของคุณ'

ฉันเฝ้ามองทุกสถานที่ที่ฉันไป
ฉันเฝ้าคิดถึงเรื่องราวที่คุณเล่าทุกยามที่ฉันตื่น
ฉันเฝ้าฝันถึงวันที่เราจะได้พบกันทุกคืนที่หลับตานอน

ระหว่างที่ฉันยังไม่ได้พบคุณฉันได้ทำอะไรหลายอย่างเพื่อบรรเทาความรู้สึกที่มีต่อสิ่งที่คุณเขียนซึ่งรุนแรงขึ้นทุกขณะ

ฉันทำแม้กระทั่ง...
เดินเข้าไปทักทายเปิดอ่านทำความรู้จักกับหนังสือของคนที่ฉันคิดว่าเหมือนคุณ

แต่...หนังสือของพวกเขาก็ทดแทนคุณไม่ได้...




 3 เดือนผ่านไป...
ฉันก็ยังไม่ได้พบคุณ...

ฉันนึกไปต่างๆนานา
หรือคุณจะรำคาญผู้หญิงไม่มีอะไรดีคนนี้
หรือคุณแค่เดินเข้ามาแล้วผ่านไป
หรือคุณไม่ได้อยากพบฉันอีกครั้งอย่างที่คุณเคยบอกไว้...


กระนั้น ฉันก็ยังอดไม่ได้ที่จะคอยชะเง้อชะแง้มองหาหนังสือของคุณตาาร้านหนังสือทุกครั้งที่มีโอกาส 


แต่แล้วในวันนั้น...วันที่ฉันคิดว่าคงไม่มีโอกาสได้พบและพูดคุยกับหนังสือของคุณอีกต่อไปแล้ว
'โตเกียวไม่มีขา' ของคุณก็ปรากฏตัวขึ้น ปกหนังสือเล่มนั้นราวกับเดินยิ้มเข้ามาหาฉัน

คุณคงไม่รู้หรอกว่ารอยยิ้มที่ฉันเห็นจากปกและตัวหนังสือเล่มนั้นของคุณทำให้ความรู้สึกเหมือนถูกกดทับในหัวใจหายไปในบัดดล
และแม้จะยืนอยู่ในศูนย์การค้าใหญ่กลางกรุง ฉันกลับรู้สึกเหมือนยืนอยู่บนผืนหญ้ากว้างใหญ่ สูดอากาศบริสุทธิ์ไปพร้อมกับคุณ

ฉันก้าวเท้าไปหาคุณช้าๆในร้านหนังสือแห่งหนึ่งพร้อมรอยยิ้มและหนังสือของคุณก็ยิ้มตอบฉันอย่างใจดี

หนังสือของคุณอีกเล่มที่วางอยู่ข้างกัน 'เนปาลประมาณสะดือ' นั้น
ทำให้ครานี้ฉันรู้สึกว่าทั้งคุณและหนังสือของคุณมีสีผิวที่คล้ำขึ้นเล็กน้อย 
คุณยิ้มจนตาหยีพร้อมบอกเล่าเรื่องราวการผจญภัยของคุณอีกครั้งผ่านตัวหนังสืออันสวยงาม

ฉันนั่งฟังสิ่งที่คุณเล่า...
บางครั้งฉันยิ้มไปกับมัน และ บางครั้งฉันก็ร้องให้ไปกับมัน 

แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้สึกเสมอทุกครั้งที่ได้ฟังเรื่องราวเหล่านั้น
ฉัน 'อิจฉา'

อิจฉาที่แม้เคยไปในสถานที่เีดียวกันแต่ดูคุณมีเรื่องเล่ามากเหลือเกิน
อิจฉาที่คุณสามารถมองบางสิ่งบางอย่างที่ฉันมองข้ามไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ

แต่ก็นั่นล่ะ...ฉันก็ยังชื่นชมคุณอยู่ดี



เราสองคนพบกันอีกหลายครั้งหลายครา
เพราะคุณไม่เคยหยุดเขียนและฉันก็ไม่เคยหยุดอ่าน
ทุกครั้งมีเพียงคุณเท่านั้นที่มี 'เรื่องเล่า'

ครั้งนี้ฉันจึงอยากขอเล่าเรื่องราวการพบกันของเราให้คนอื่นฟังดูบ้าง
หวังว่าคุณคงไม่ว่าอะไรนะคะ :) 

รักตัวหนังสือของคุณเสมอนะคะ พี่เอ๋-นิ้วกลม
 
เขียนคำ




------------------------------------------------------------------------------------

^____________________^

ตั้งใจจะเขียนมานานแล้วค่ะ
จนในที่สุดปลายนิ้วก็จิ้มคีย์บอร์ดเรียงร้อยความคิดและความรู้สึกออกมาจนได้

เอนทรี่นี้ต่อจากเอนทรี่ที่แล้วนะคะ
"รักแรกพบ (เริ่ม)" > http://mean-ing.exteen.com/20110331/entry

สองเอนทรี่นี้ขอยกให้กับหนึ่งในนักเขียนในดวงใจค่ะ
 "พี่เอ๋-นิ้วกลม"

(credit:http://www.chicministry.com)

เพิ่งได้อ่าน "ความสุขโดยสังเกต" จบ
เลยได้โอกาสมาสานต่อสิ่งที่เขียนไว้ตั้งแต่ปีที่แล้วให้จบสักที
(แปะลิ้งค์ไปในทวิตเตอร์พี่เอ๋ด้วย ไม่รู้ว่าจะสละเวลาเข้ามาอ่านรึเปล่า)

เคยเจอพี่เอ๋จะจะแค่ครั้งเดียวค่ะ คือตอนที่ให้พี่เขาเซ็นหนังสือให้
ซึ่งนั่นก็หลายปีมาแล้ว...
จำได้ว่ามีเรื่องอยากพูดอยากคุยกับพี่เอ๋มากมายทีเดียว
แต่วันนั้นกลับพูดไม่ออกเหมือนอะไรสักอย่างติดอยู่ที่คอ
(อาจเป็นไปได้ว่าวันนั้นยังกลืนหมูในราดหน้าลงไปไม่หมด 555)

ิอันที่จริงคือเขินล่ะค่ะ >//<


เอาเป็นว่า...
ขอโทษคนที่ทำให้เข้าใจผิดในเอนทรี่ที่แล้วนะคะ
แล้วก็ขอบคุณที่ตามอ่านกันด้วยค่ะ :)

------------------------------------------------------------------------------------

ปล. ทำงานที่งานหนังสือทุกวัน แต่วันที่นิ้วกลมหรือนักเขียนที่ชอบมาไม่เคยมีเวลาว่างไป T^T
ปปล. บูธM48 โซนC1 มีนิยายสนุกๆหลายเรื่องให้เลือกอ่านกันนะคะ ลองแวะไปได้ค่ะ
ปปปล. จบงานหนังสือแล้วต้องหางานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ >///<

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot!

ไม่ได้ไปที่งานน่ะครับ..

แต่อยากไปมากมายยยยยsad smile sad smile sad smile big smile