Only Believe

เรายังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ...



อุโมงที่นี่น่ารักดีค่ะ ^_^


แต่พอเราเดินผ่านอุโมงค์มา ฝนก็ตก
ตกแบบมาจากไหนก็ไม่รู้ ทั้งๆที่ฟ้ายังสว่างอยู่ - -
ไม่ได้ตกมากมายอะไรนัก แต่พวกเราคิดว่าหาที่หลบสักพัก พอดีกับโฮโนะที่อยากเข้าห้องน้ำ
เราเลยแวะพักกันที่นี่...



พอดีเหมือนว่ามีทัวร์ของเกาหลีมาลงพอดี - -
คนรอต่อคิวห้องน้ำเลยเยอะ เราสองคน...ฉันกับเมย์เลยตัดสินใจนั่งรอ

สักพักฝนเริ่มลงหนักขึ้นเราเลยเดินเข้าไปในร้าน (ขวามือในรูปค่ะ)

ร้านนี้เป็นร้านเล็กๆ มีคุณป้าหน้าตาใจดียืนอยู่สองคน

พอเข้าไป...คาโฮะก็บอกให้ฉันกับเมย์รีบไปนั่ง
ไม่ใช่คนเยอะหรอกค่ะ แต่คาโฮะกลัวพวกเราเมื่อย

พอได้ที่นั่งแล้ว...
สองสาวก็ดูเมนูกันอย่างจริงจัง


ยูริกะได้ อะมะสาเก มาแก้วนึงค่ะ

ส่วนโฮโนะได้คอนยักมา - -


ตลอดมาฉันเข้าใจว่าอะมะสาเกคือสาเกหวาน ตามชื่อ...
นั่นหมายถึงเหล้าหวาน ทำนองนั้น
พอยูริกะถือมา ฉันก็มองอย่างสนใจ

เจ้าของแก้วเลยยื่นให้ดื่มนิดนึง
.
.
.
หวาน - -"
หวานมากไป - -"

ถามไปถามมาได้ความว่า อะมะสาเก ไม่ใช่เหล้า
ข้าวหมักเหมือนกันค่ะ แต่เป็นข้าวที่เหลือจากการหมักเหล้าแล้ว
จากนั้นก็เอามาทำอีกที ไม่มีแอลกอฮอล์ค่ะ มีกลิ่นนิดหน่อย
(ในกรณีของ หวาน เพื่อนฉัน อาจจะเมาตั้งแต่ได้กลิ่น- -)

ตอนนั่งพักเราก็คุยกันว่าจะไปที่ไหนกันต่อยังไง

คาโฮะก็ขนกระดาษที่เจ้าตัวหาข้อมูลมาอย่างดีพร้อมรูปภาพนิดหน่อยออกมาให้ดู

ถามเราสองคนว่ามีที่ไหนอยากไปเป็นพิเศษมั้ย...
ฉันและเมย์มองหน้ากัน...
ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้มาคามาคุระ เลยไม่ได้รู้เลยว่าที่นี่มีอะไรน่าสนใจอีกนอกจากไดบุซึ - -

เลยบอกว่า เดินไปเรื่อยๆก็ได้ เจอที่ไหนน่าสนใจกลางทางก็แวะ
เจ้าของทริปเลยเอาเส้นทางที่คิดว่าเดินอย่างสบายๆ และไปถึงที่หมายที่ตั้งใจไว้ให้ดู

พวกเราหยิบขึ้นมาอ่านคร่าวๆ ตามความรู้ภาษาญี่ปุ่นที่มีในหัวแล้วยิ้ม

คงต้องเดินกันอีกไกลเลย ^_^



To be con.
---------------------------------------------