ญี่ปุ่น...เตะฝุ่น : Kamakura3 - เดินเดินกินกิน
posted on 11 Oct 2009 15:50 by mean-ing in TraveL
หลังจากขอพรเริ่มเงินๆทองๆแล้ว...พวกเราก็ย้ายร่างกลับไปยังรถของพ่อคาโฮะอีกครั้ง
เราสองคนยังคงไม่รู้ว่าสถานที่ต่อไปคือที่ไหน เพราะคนพาไปไม่ได้บอก
รู้แต่ว่ายังอยู่ที่คามาคุระนี่ล่ะ
ขึ้นรถได้โฮโนะก็ล้วงกระเป๋าหยิบขนมขึ้นมาให้กินกัน
นั่งรถไปได้ไม่ถึงยี่สิบนาที...เราห้าคนก็โดนปล่อยลงข้างถนน - -
ไม่ได้โดนทิ้งนะคะ แต่คุณพ่อปล่อยให้เราเที่ยวกันเอง...
ตอนแรกก็งงๆ...แล้วตกลงจะไปเจอกันคุณพ่อได้ตอนไหน
คาโฮะให้คำตอบว่า...เราเที่ยวไปเรื่อยๆ กลับไปเจอกันอีกทีเย็นๆ แถวๆไดบุสึ
เอาล่ะ...ถ้าเป็นอย่างนั้นก็...ลุยเหอะ
พวกเราเดินข้ามรางรถไฟ แล้วขึ้นบันไดชันๆไปเจอกับ
ที่นี่คือ 円覚寺 (เอนคะคุจิ) ห่างจากสถานีเจอาร์คิตะคามาคุระด้วยการเดินเพียงหนึ่งนาที
เวปไซด์ของที่นี่ค่ะ http://www.engakuji.or.jp/index.shtml
ประตูด้านที่เราเดินเข้าเรียกว่า ยามะมง หรือแปลตรงๆตัวก็คือประตูด้านภูเขา ค่ะ
พอเดินเข้าไป...
เสียค่าเข้าชม 300 เยน ค่ะ
แล้วก็จะได้ตั๋วแบบนี้
เดินเข้าไปเรื่อยๆค่ะ
ตอนที่เราเข้ามาคนยังไม่ค่อยเยอะมากนัก อากาศกำลังดี เย็นสบายเดินกันได้เรื่อยๆค่ะ
เพราะว่ายังค่อนข้างเช้าอยู่ ประมาณเก้าโมงได้ เราเลยยังได้เห็นภาพแบบนี้ค่ะ
เดินเข้าไปอีกหน่อย มีแผนที่ของที่นี่ตั้งอยู่ค่ะ
กว้างใหญ่พอสมควร...
ฉันมองเมย์ที่ค่อนข้างจะชอบสถานที่ที่มีบ้านสไตล์ญี่ปุ่นกำลังตาลุกวาว...
ส่วนตัวฉัน ออกจะชอบต้นไม้ใบหญ้าซะมากกว่า...
กำลังกังวลว่าเข่าซ้ายที่ไม่ค่อยจะปกติของตัวเองจะรอดมั้ย - -
เอาน่า...มาถึงนี่แล้ว อันที่จริงก็เตรียมใจไว้ตั้งนานล่ะ - -
ก่อนวันกลับ...ขาน่าจะเกิดอากาศกล้ามขึ้นหรือบวมปวดกันบ้าง - -"
ตอนที่เรากำลังยืนมองป้ายกันอยู่...กลุ่มทัวร์จากอเมริกาก็มาลงพอดี
เสียงเริ่มดังขึ้น เราทั้งหมดจึงตัดสินใจรีบๆเดินเข้าไป
ปีนบันไดและทางลาดชันขึ้นมาอีกหน่อยก็เจอกับ
ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อก่อนเขาใช้ทำอะไร...รู้แต่ว่าไม่มีตะปูสักตัว
เดินเข้าไปดูใกล้ๆ พบว่ามันเป็นเพียงไม้ขัดกันไปมาเท่านั้น
ยูริกะท่าทางจะติดใจกับเสาต้นนี้ ฮ่าๆ
วนดูกันอยู่ครู่เดียวก็เดินต่อค่ะ...
ท้องฟ้าวันนั้นสวย อากาศดี
บรรยากาศภายในก็ดีมากค่ะ...
พวกเราค่อยๆเดินกันไปเรื่อยๆ หยุดถ่ายรูปกันบ้างบางครั้ง
บางทีก็ถ่ายมันกลางทางเดินล่ะค่ะ - -
โดยเฉพาะสองสาว ยูริกะ กับ โฮโนะ ท่าทางจะชอบถ่ายรูปมาก
เดินกันไปเรื่อยๆแบบไม่รีบร้อนค่ะ...
ส่วนใหญ่ที่หยุดดู ก็พวกอาคารบ้านเรือนต่างๆ หรือไม่ก็ดอกไม้สวยๆ
สิ่งก่อสร้างแบบญี่ปุ่นที่อยู่ในบริเวณนี้นั้น...
บางที่สามารถเข้าชมได้ค่ะ แน่นอนว่าได้แต่ภายนอกตัวอาคารเท่านั้น - -
เหมือนกับสวนญี่ปุ่นหลายๆที่
ที่นี่ก็มีคุณลุงคุณป้ามานั่งวาดรูปเหมือนกันค่ะ
เห็นแล้วอยากวาดบ้าง...
ยังคงเดินกันต่อไปเรื่อยๆค่ะ...ส่วนใหญ่นอกจากดูอะไรระหว่างทาง...ก็จะคุยกันบ้าง
ในที่สุดฉันก็ได้มีโอกาสถ่ายรูปของทุกคนสักที
หลังจากนั้นพวกเราทุกคนก็เดินออกมาทางเดิม...
เดินไปเรื่อยๆ ตามทางเท้าแคบๆเลียบถนน
จนกระทั่งผ่านร้านขายซอฟครีม
ไม่ซื้อไม่ได้...เพราะว่าเริ่มหิวซะแล้ว...
ซอฟครีมรสชาดนุ่มเหมือนชื่อ หวานกำลังดี อร่อยมากค่ะ
พวกเราเดินเล็มซอฟครีมไปเรื่อยๆ
แต่ซอฟครีมยังไม่ทันหมด คาโฮะกับโฮโนะก็วิ่งเข้าใส่ร้านขายเซมเบ้ซะแล้ว - -
หลังจากรอห้านาทีคาโฮะก็ได้เซมเบ้ที่อยากกินมากมายมาอยู่ในมือ
ฉันไม่ค่อยชอบกินเซมเบ้เท่าไหร่...โดนคะยั้นคะยอมาก็...กินสักนิด นิดเดียวจริงๆ - -
ฉันเป็นคนไม่ชอบอาหารกรอบๆเท่าไหร่นัก
แต่เซมเบ้ที่นี่อร่อยนะคะ
รสชาดเค็มๆกรอบๆเหมือนที่เคยกินกันล่ะค่ะ...
บวกกับบรรยากาศ และเพื่อนร่วมทาง
ก็อร่อยกว่านั่งกินคนเดียวอยู่แล้ว
จริงมั้ยคะ ^_^
To be con.
-------------------------------------------------------------------
) แต่ถ้าไม่มีน้ำก็ไม่กินเยอะนะ เดี๋ยวติดคอ
ซอฟครีมน่าลิ้มมม
#1 By Sugar on 2009-10-12 01:27