Only Believe

หลังจากอาหารเช้ามื้อใหญ่...ที่แม้แต่เมย์ก็กินไม่หมด - -

เราห้าคนก็ย้ายตัวขึ้นรถคุณพ่อคาโฮะเพื่อไปคามาคุระ
ตอนนั้นเรื่องของคามาคุระเท่าที่รู้คือ เมืองเก่า เท่านั้นจริงๆ - -
(ไม่ได้คิดเลยว่าพอกลับมาเมืองไทย เปิดเทอมแล้วจะได้เรียนอะไรเกี่ยวกับคามาคุระมากขึ้นขนาดนี้- -)


พอออกเดินทางไปได้สักพัก
โทรทัศน์ที่เปิดบนรถก็ออกข่าว...เครื่องบินไถลออกนอกรันเวย์ที่สนามบินนาริตะ
เมย์ดูค่อนข้างเป็นกังวล เพราะว่าพ่อเมย์บอกว่าต้องกลับวันนี้...
แต่สักพักพ่อเมย์ก็โทรเข้ามือถือ (เมย์เอามือถือไปด้วยน่ะค่ะ)
บอกว่าคงต้องค้างที่นี่อีกคืน เพราะว่ารันเวย์ใช้ไม่ได้เลย - -
เมย์เลยหายห่วงพอยิ้มออกได้บ้าง...


เราทุกคนเริ่มคุยกันมากขึ้น...ถึงแม้ว่ายังเช้าอยู่และจะง่วงงุนอยู่บ้างก็ตาม
คาโฮะหันมาบอกว่า...วันนี้จะพ่อจะขับผ่านให้เห็นภูเขาไฟฟูจิด้วย
เราสองคนยิ้มกว้าง...อยากเห็น

อาหารเต็มท้อง...หลับไปตอนไหนไม่รู้สึกตัว...รู้อีกทีคาโฮะเรียกให้ดูเงาลางๆของภูเขาไฟฟูจิ
อ่า...สักวันหนึ่ง...สักวันหนึ่ง ฉันจะไปปีนให้ได้

หลังจากนั้นไม่นานนัก...ดูเหมือนว่าเราจะมาถึงคามาคุระกันแล้ว...
ฉันอ่านป้ายตามทางไม่ทันเพราะมัวแต่มองบ้านสวยๆข้างทางอยู่

แล้วคาโฮะก็หันมาถามว่า...เราสองคน...หมายถึงฉันกับเมย์อยากมีโชคเรื่องการเงินมั้ย
ยิ้ม...แล้วพยักหน้า
แหมๆ มันก็เป็นปัจจัยสำคัญในการดำเนินชีวิต

และ...ขึ้นเขามาได้สักพักก็มาถึง...


ที่นี่คือ 字賀福神社 (อุกะฟุขุจินจะ)
ตามที่คาโฮะบอก...ที่นี่มีชื่อเรื่องการขอพรเรื่องเงินๆทองๆ

ตอนแรกที่เห็นฉันกับเมย์ก็งงๆ มันไม่เห็นมีอะไรเลย - -
แต่นั่นมันก่อนที่เราจะเดินเข้าไปทางนี้...


ทางเข้าศาลเจ้านี้ต้องลอดทางเจาะภูเขาเข้าไปค่ะ
(คุณพ่อคาโฮะไม่ได้เข้ามาด้วย...เพราะว่าต้องเฝ้ารถ)
คาโฮะที่หาข้อมูลมาอย่างดีหันมาบอกว่า...เค้าเจาะไว้ตั้งแต่สมัยก่อนโน้นแล้ว

น่ามหัศจรรย์...
ทุกครั้งที่ฉันเห็นสิ่งที่คนโบราณสรรค์สร้างหลงเหลือทิ้งไว้บนโลกใบนี้...ฉันมักจะคิดแบบนั้น
ในยุคสมัยที่อะไรๆไม่สะดวกเหมือนทุกวันนี้
ในยุคสมัยที่จะไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องลงแรงมากมาย
พวกเขายังสามารถสร้างสิ่งมหัศจรรย์หลงเหลือไว้ให้คนรุ่นหลังอย่างเราๆได้ชื่นชมได้...


โผล่หน้าเข้าไป...
ล้างไม้ล้างมือกันหน่อยค่ะ ^_^ (น้ำเย็นมาก - -")


เราเดินเข้าไปอีกหน่อย...ผ่านแนวโทริอิที่เรียงราย


พอถึงแสงสว่างก็เห็นบริเณภายในศาลเจ้าค่ะ


ที่นี่ค่อนข้างเงียบสงบค่ะ...
พวกเราตัดสินใจเดินกันรอบๆก่อน
ไปเจอะ...


หยุดยืนดูกันสักพัก...
เท่าที่เห็นเครื่องรางหรือพวกพวกกุญแจที่ขายจะบอกให้มีโชคเรื่องการเงินทั้งสิน

พวกเราสองคนไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าไหร่นัก
แต่ทั้งโฮโนะและยูริกะ...วิ่งเข้าใส่เลยทีเดียว - -

หลังจากหมดความสนใจเราก็เดินดูธรรมชาติรอบๆ (มีรูปเยอะค่ะ แต่ว่าขอลงเฉพาะที่ตัวเองคิดว่าสวย ฮ่าๆ)


แล้วก็...ได้เวลาทำตัวให้เหมือนคนมาศาลเจ้าสักที - -

ก่อนอื่น...ขอพรกันตรงนี้ค่ะ


แล้วก็เดินมาวักควันธูปนิดนึง


จากนั้น...จุดเทียนกันหน่อย

(ฉัน...คนที่ผมยาวๆล่ะค่ะ - -")

จำได้ว่ากว่าจะปักเทียนได้กินเวลาพอสมควร...เพราะสมแรงมาก - -

เอาล่ะค่ะ...ได้เวลาขอพรเรื่องเงินๆทองๆสักที
เราต้องเดินเข้าไปด้านในค่ะ


พอเดินเข้ามาแล้ว...จะเป็นสถานที่แบบนี้


วิธีการขอพรให้ตัวเองร่ำรวยมีเงินติดกระเป๋าเยอะๆของที่นี่น่ารักดีค่ะ
ตามที่คาโฮะบอกมาคร่าวๆ
เค้าเชื่อว่าน้ำในบริเวณศาลเจ้าแห่งนี้สามารถชำระล้างสิ่งสกปรกออกจากเงินทองได้
อะไรประมาณนั้น...
สิ่งที่เราต้องทำคือเอาเงินไปล้างค่ะ ^_^

ก่อนอื่นเดินไปหยิบซารุมา...หน้าตาเป็นอย่างนี้ค่ะ

แล้วก็เอาเหรียญที่เรามีทั้งหมดใส่ลงไป...
ใครจะล้างแบงค์ก็ได้นะคะ


แล้วก็ล้างค่ะ...ตักน้ำขึ้นมาราดสามครั้ง แค่นั้นล่ะค่ะ


ล้างเสร็จก็เอาขึ้นมาเช็ดให้แห้ง...เก็บเข้ากระเป๋าค่ะ...

อันที่จริง...เงินที่ล้างมาแล้วไม่ควรนำไปใช้...
ควรจะเก็บติดกระเป๋าไว้เป็นขวัญกระเป๋า

อ่า...แต่ฉันก็ใช้ล่ะค่ะ - -

To be con.

-----------------------------------------------------

กว่าจะมาต่อได้ - -

ปิดเทอมนี้จะพยายามเขียนทุกวันค่ะ ^_^