มือคู่นั้น...มือคู่นี้

posted on 22 Aug 2009 18:24 by mean-ing in DiarY


มือคู่นั้น...เคยพยุงฉันขึ้นเมื่อฉันล้ม
มือคู่นั้น...เคยหยิบยื่นเงินค่าขนมให้
มือคู่นั้น...เคยป้อนข้าวให้กิน
มือคู่นั้น...เคยปกป้องฉันจากการโดนตี
มือคู่นั้น...เคยลูบผมปลอบฉันตอนโดนแกล้ง

และตอนนี้มือคู่นั้น...ก็ยังคงบีบมือฉันแรงๆเพื่อให้กำลังใจ

หากเจ้าของมือคู่นั้นกำลังนอนอยู่บนเตียงคนป่วย
ร่างที่เคยกำยำแข็งแรงเดินไปรับฉันที่โรงเรียนกลับผอมลงอย่างน่าตกใจ


วันนี้ฉันไปเยี่ยมเขามา
"กง" หรือ "คุณปู่" ของฉัน

หลังจากได้รับข่าวร้ายว่ากงเป็น มะเร็ง
ฉันเข่าอ่อน...
แต่ก็หวังอยู่ในใจลึกๆว่า กงจะกลับมาหายดีเป็นปกติ
ทั้งๆที่รู้ว่า...ไม่อาจเป็นไปได้...

บ้านฉันอยู่ซอยตรงข้ามกับบ้านกง
แต่ด้วยเวลาเรียนที่ติดกันมาก และมหาวิทยาลัยที่ค่อนข้างไกลจากบ้าน
ทำให้กลับมาถึงก็เหนื่อย...ไม่ค่อยได้มีเวลาไปเยี่ยม

ทุกครั้งที่ไปเยี่ยมฉันก็มักจะเอาอะไรติดไม้ติดมือไปเสมอ

วันนี้ก็เหมือนกัน...

ลองกองถุงใหญ่จากสวนของป้าอยู่ในมือ
ฉันเดินเข้าไปในบ้านด้วยขาล้าๆจากการเดินไปมาทั้งวัน

หลังจากวางถุงลองกองพร้อมบอกกับลุงว่าต้องรีบกลับ
ฉันก็เดินเข้าไปหา เหน่ (ย่า)

จับมือผอมที่เคยยื่นข้าวร้อนๆให้กินเมื่อสิบกว่าปีก่อนมากำไว้แน่น
ก่อนบอกว่าเมื่อไหร่มีเวลาจะมาหาอีก

ท่านยิ้ม...ชวนกินข้าวกินน้ำเหมือนทุกครั้ง

ฉันผละจากเหน่ไปหากง

ตอนนี้ร่างของกงนอนอยู่บนเตียงพยาบาลที่มีกรงเหล็กกั้นขึ้น
ข้างๆเตียงกงเป็นเตียงของเหน่...
ทุกครั้งที่ฉันไป...ฉันเห็นมือเหน่จับกรงเหล็กนั้นไว้แน่น

ฉันเดินมาอีกข้าง...จับมือผอมๆคู่นั้นขึ้นมา
หลายครั้งที่ฉันมาเยี่ยม...กงชอบพูดว่า "มีเวลาเมื่อไหร่ก็มา ถ้าไม่ว่างก็ไม่ต้อง"
คราวนี้ก็เช่นกัน...
หากคำพูดนั้นมันออกมาได้อย่างยากลำบากเหลือเกิน...

กงลืมตาดูหน้าฉันนิดเดียวก่อนหลับตาลง....

ไม่พูดอะไรอีก...

ฉันจับมือกงนิ่งๆ...น้ำตาคลอเบ้า...

มือคู่นั้นของกง...ทำอะไรให้ฉันมากมายเมื่อยังเล็ก...
หากมือคู่นี้...ไม่สามารถทำอะไรให้ได้เลย...

ฉันรู้สึกตัวว่ามือเริ่มสั่น...
ไม่ใช่มือกง...แต่เป็นมือฉัน...

มือของกงนิ่ง...
และค่อยๆบีบมือฉันเบาๆแต่หนักแน่น

ปากกงบอกว่าอย่าร้องไห้...

แต่ฉันทำได้อย่างนั้นหรือ...

มือคู่นั้นที่เลี้ยงฉันมา
ถึงแม้จะเหี่ยวและผอมแห้ง
แต่ก็ยังมีแรงที่จะบีบให้กำลังใจมือคู่นี้ได้...


มันคือความยิ่งใหญ่ของมือคู่นั้น...


แล้วมือคู่นี้ของฉันล่ะ...จะทำอะไรให้เจ้าของมือคู่นั้นได้บ้าง?

Comment

Comment:

Tweet

เศร้าจัง ขอให้อากงหายเร็วๆนะครับ

บางครั้งมือของเราอาจจะไม่ต้องทำอะไรก็ได้

ใช้แค่ใจเป็นกำลังใจให้ท่านก็พอแล้ว มันคงทำให้ท่านรู้สึกดีขึ้นมากครับ

#3 By Clepsydra:: on 2009-08-23 14:55

อ่า~

เป็นกำลังใจให้นะคะ

สู้ๆ คนเราทำไรได้ตั้งเยอะ

#2 By Yoneo on 2009-08-22 19:00

ทำได้สิ

เป็นคนดีงัย
ตั้งใจเรียน มีอนาคตที่สดใส




แค่นี้ก็คงทำให้เจ้าของมือคู่นั้นมีความสุขได้แล้ว
สู้ๆนะ big smile

#1 By MOVING' on 2009-08-22 18:55