Only Believe

เราเดินกลับมาถึง guesthouse ประมาณบ่ายสองครึ่ง...

พ่อเมย์เช็คเที่ยวบินแล้ว...ปรากฎว่าเต็ม...คงต้องนอนค้างที่ guesthouse อีกคืน
ส่วนเราสองคนเก็บกระเป๋าเตรียมตัวไปบ้านคาโฮะ

พ่อคาโฮะมาถึง guesthouse ประมาณบ่ายสองกว่าๆ...
บรรยากาศเหมือนสี่ห้าโมงเพราะว่าฟ้าค่อนข้างมืดครึ้ม

พอพ่อคาโฮะและคาโฮะมาถึง...ครอบครัวเมย์ก็ขอถ่ายรูปเป็นที่ระลึกนิดนึง

(พ่อเมย์ เมย์ คาโฮะ ป่ะป๊าคาโฮะ)

ส่วนฉันหันไปเห็นพี่ชายคนฝรั่งเศสที่นั่งดื่มด้วยกันเมื่อคืนเลยขอถ่ายรูปด้วย
แต่ก็...ไม่ได้ถามชื่อ - -"


เราสองคนโบกมือลาเจ้าของ guesthouse เพื่อนที่พบระหว่างทาง และพ่อเมย์

นั่งรถไปบ้านคาโฮะใช้เวลาประมาณชั่วโมงกว่าๆ
ก่อนเข้าไปที่บ้าน เราแวะที่ร้านเช่าการ์ตูน
คาโฮะบอกว่า เราจะได้กินเมนูโปรดของเมย์คือ "ทาโกะยากิ"
(อันที่จริงแล้ว อะไรอร่อยก็ของโปรดเมย์หมด - -)

ใช้เวลาอยู่ที่ร้านการ์ตูนค่อนข้างนานพอสมควร
เมย์เช่ามาสามสี่เล่ม...ฉันเดินดูอย่างเดียว - -
แล้วก็เข้าไปที่บ้านคาโฮะ

บ้านคาโฮะเป็นคอนโดที่ค่อนข้างใหญ่
อยู่กันเป็นครอบครัว...ทั้งหมด 5 คน
ตอนเราเดินเข้าไปก็งงๆว่าจะนอนกันยังไงหมด...
แต่เรื่องนั้น...ดูเหมือนจะไม่ต้องกังวลเลยแม้แต่น้อย

แทบจะทันทีที่เราเข้าไปที่บ้านคาโฮะ...
"หิวรึยัง" เป็นคำถามแรกที่ได้ยิน
เรายิ้มๆ...โดยเฉพาะเมย์ที่หิวอยู่เสมอ - -

มื้อเย็นวันนี้เริ่มด้วยทาโกะยากิอย่างที่บอกไป
พวกเราลงมือทำกันเอง...


หลังจากที่หยอดทาโกะลงไปในกะทะแล้ว
คาโฮะก็หันหน้ามา...
"มีน แคะ"
"เอ๊ะ?!"
เอ่อ...ยื่นที่แคะมาให้แค่อันเดียว...เคยแคะโดยที่แคะสองอันอ่ะ - -
"เอาจริงเหรอ?"
"อื้ม" คาโฮะตอบอย่างมั่นใจ

แคะๆๆๆ
หลังจากแคะก้อนแรกได้แล้ว...เมย์ก็เริ่มวงแคะด้วย...
ขณะนั้น...
"ล้างมือกันรึยัง?" เสียงหม่าม้าดังมา
ทุกคน... "อ๊ะ..."
วิ่งไปล้างมือกันอย่างรวดเร็ว...และ...


อร่อยมากอย่างไม่น่าเชื่อ ^O^
กลายเป็นปาร์ตี้แคะทาโกะกันอย่างสนุกสนาน...มีน้องชายของคาโฮะร่วมวงด้วย
ขอบคุณน้องชายคาโฮะที่ช่วยฉันแคะทาโกะ...แม้จะไม่พูดอะไรเลย (ดูซึน - -)


อันที่จริงหลังจากทาโกะ...นึกว่าจะไม่มีอะไรแล้ว...
แต่...


เปลี่ยนที่นั่งมาที่โคทัตสึ แล้วนั่งล้อมวงกินนาเบะ

เมย์ทำตาโต...อ้า~ลาภปาก >O<
มีนทำตาโต...ยังมีอีกเหรอ - -

ในเมื่อเค้าทำมาให้กินด้วยความยินดียิ่ง...
เราก็ต้องกินด้วยความยินดีเช่นกัน...- -

จากที่ฉันคิดตอนแรกว่าไปญี่ปุ่นแบบจนๆคงจะไม่ค่อยได้หาอะไรกิน
คงจะไม่เป็นไปตามที่คิดอีกต่อไป - -

เมย์...คีบเอาคีบเอา
ฉัน...คีบเบาๆ - -

ทาโกะมันเข้าไปแล้วค่อนท้อง...ดังนั้นฉันเลยนั่งดูทีวีเยอะกว่าคีบอาหารเข้าปาก


หลังจากกินมื้อเย็น(มื้อใหญ่)เสร็จ
คาโฮะซึ่งรู้ดีว่าพวกเราชอบการ์ตูน...พาเข้าไปในห้องเพื่อไปเอาหนังสือการ์ตูนไปอ่านคืนนี้

เราสองคนหยิบหนังสือไปงงไปว่า...
ตกลงคืนนี้จะไปนอนกันที่ไหน - -?

หลังจากถามแล้ว...คาโฮะบอกว่าจะพาไปที่ Guest Room
ซึ่งต้องเดินออกจากตึกที่อยู่นี้ไปอีกตึกนึง - -

เพียงครู่เดียว...เราก็เดินสั่นอยู่ภายใต้เสื้อโค้ดตัวใหญ่ที่ได้มาจากหม่าม้า
ภายใต้อุณหภูมิต่ำกว่าสิบและสายฝน - -
ไปที่ห้องพัก

To be con.