ญี่ปุ่น...เตะฝุ่น : Backpackers Fuji1 - ที่พักคืนแรก
posted on 30 Jul 2009 22:45 by mean-ing in TraveL
ฉันนั่งมองวิวที่มืดลงเรื่อยๆผ่านกระจกหน้าต่างรถไฟ
ในหัวกำลังคิดอยู่แต่ว่าเราจะไปถึงที่พักกันกี่โมง...
รถไฟจอดที่สถานี JR Narita ตอนหกโมงกว่า
เราคงเดินไปไม่ทันหกโมงครึ่งตามที่นัดกับทางที่พักไว้
แต่คิดในแง่ดี
guesthouse ไม่ใช่ โรงแรมที่ทุกอย่างจะต้องแน่นอน
ฉันแบกเป้สะพายขึ้นหลังอย่างรวดเร็ว
เราสามคนรีบเดินออกลงจากชานชลา...
ปัญหาอยู่ที่...กระเป๋าของเมย์กับพ่อเป็นกระเป๋าลาก
และสถานีนั้นไม่มีลิฟต์ - -
หลังจากออกจากสถานีได้อย่างทุลักทุเลพอสมควร...
เมย์และพ่อที่มาสำรวจเส้นทางแถวนี้ไว้แล้วเริ่มนำทาง...
ตามแผนที่ที่ได้มาจากเว็บไซด์ของ guesthouse เราต้องเดินกันประมาณ 15 นาที
ซึ่งถือว่าเป็นเวลาไม่นานนักตามที่ฉันคิดในตอนแรก
แต่...
ฉันลืมนึกไปว่า...
15 นาทีที่เขียนไว้นั้น มันคือ 15 นาทีของคนญี่ปุ่น
ซึ่งไม่มีกระเป๋าใบโตหนักร่วมสิบกิโลอยู่บนหลัง - -"
อากาศเย็นลงเรื่อยๆ
ลมเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ
มือเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ
.
.
และเรายังมองไม่เห็นสะพานนาริตะ
ตามแผนที่ ถ้าเราเดินถึงสะพานนาริตะก็คือใกล้ถึงแล้ว...
ตามองหาสะพานสองขาก้าวๆๆๆๆ
อ๊ะ...เจอแล้ว...
ฉันเดินตามหลังเมย์กับพ่อเล็กน้อย...
ก็เขาลากกระเป๋ากัน...ฉันแบกนี่นา - -"
ก่อนเดินพ้นจากเขตสะพาน หันไปดู...
ถึงว่าล่ะ - -
มือ คาง จมูก ไม่รู้สึกอะไรแล้ว - -"
หันกลับมาอีกทาง....
ถึงแล้วววววววววว
Backpackgers Fuji เป็น guesthouse สองชั้นเล็กๆดูอบอุ่นน่ารัก
เจ้าของเป็นสามีภรรยาสองคนกับน้องหมาหนึ่งตัว...Summer
http://www.backpackers-fuji.jp/
เว็บของ guesthouse ค่ะ
ฉันถูกดันหลังให้เดินเข้าguesthouse เป็นคนแรก
เพราะชื่อที่จองที่พักไว้เป็นชื่อฉัน
เจ้าของguesthouse ชื่อ ทากะซัง
เขาตั้งท่าจะพูดภาษาอังกฤษใส่ แต่เรารัวภาษาญี่ปุ่นใส่ไปซะก่อน
ฉันรีบขอโทษเขาที่มาช้ากว่ากำหนดที่บอกไว้
เขาบอกว่าไม่เป็นไร...ก่อนเอาเอกสารการเข้าพักให้ฉันเขียน
ส่วนคุณภรรยาก็เปิดประตูห้องที่อยู่ชั้นหนึ่งข้างๆล๊อบบี้ให้
ระหว่างที่ฉันกรอกข้อมูลอยู่นั้น...ชาวต่างชาติที่มาพักที่นี่ดูจะเยอะอยู่เหมือนกัน
ทุกคนพักอยู่ชั้นสอง...
ตอนนี้เดินผ่านฉันไปมา เตรียมปาร์ตี้บาร์บีคิวกันอยู่
หลังจากยิ้มให้คนนั้นทีคนนี้ทีอยู่พักใหญ่...
ฉันก็เดินตามเมย์กับพ่อเข้าไปในห้อง
ในห้องมีเตียงสองชั้นอยู่สามเตียง
เราสามคนนอนเตียงชั้นล่าง
หลังจากวางกระเป๋าเรียบร้อย...
ท้องร้องค่ะ - -"
ฉันกินข้าวมาแค่นิดเดียวบนเครื่อง...และนี่ก็เป็นเวลาเกือบสองทุ่มแล้วด้วย
พ่อเมย์บอกว่าให้ไปหาอะไรกินกันที่อิออนมอลล์
ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก
ฉันเดินผ่านปาร์ตี้บาร์บิคิวหน้า guesthouse
โดยระงับความอยากเข้าร่วมด้วยอย่างสุดใจ
ทำเพียงส่งยิ้มสยามบนใบหน้ากลมๆให้ทุกคนเท่านั้น
เราเดินกลับไปที่สถานี Keisei Narita ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับ JR Narita
เพื่อไปขึ้นรถบัสไปอิออนมอลล์
ค่ารถบัส 200 เยน...
นั่งไปถึงอิออนมอลล์ด้วยเวลาเพียงสิบนาที
ซุปเปอร์มาร์เก็ตเป็นสถานที่ที่อันตรายสำหรับคนหิวมากๆจริงๆ
อ๊ะ...แก้หน่อย
เป็นสถานที่อันตรายสำหรับคนที่หิวมากแต่มีงบจำกัด - -"
เมย์กับพ่อหยิบของกินกันสนุกมือ
ฉัน...
เอ่อ...กล่องนี้แพงไปนิด...
เอ...กล่องนี้ถูกกว่าหน่อย...จะอิ่มมั้ย.... - -
สรุปแล้ว...ฉันได้มาแค่
และ
(ขวดนี้ใช้ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้ายค่ะ - -)
หลังจากหาที่นั่งกินกันจนอิ่มแล้ว...
เราสามคนก็เดินทางกลับที่พัก
เรื่องราวที่ guesthouse มีอีกมากมายค่ะ
To be con.
เราก็ไม่ค่อยถูกกับอากาศหนาวเหมือนกัน หวัดมาเยือนฟึดฟัดไปหลายวันเลยตอนไป แต่ไม่มีไข้
(พยายามตั้งสติดึงตัวเองมาอ่านหนังสือแต่ก็ยังไม่ได้แตะสักนิด...
#1 By AriYasha on 2009-07-31 13:31