Only Believe

ตอนแรกตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องนี้ตั้งแต่กลับมาจากญี่ปุ่น

แต่ด้วยโอกาสไม่ค่อยอำนวย (บวกความขี้เกียจที่มีอยู่มากโข - -)
จึงไม่มีโอกาสสักที

ตอนนี้ เพื่อนเพิ่งไปกลับมา...มันมาช่วยเติมไฟให้อยากอัพ....

นี่เป็น late report ของสองสาวในแดนปลาดิบ 
ในมุมมองของหนึ่งสาว และเอื้อเฟื้อรูปบางรูปจากอีกหนึ่งสาว

ชีวิตเกือบสามอาทิตย์ที่วนไปวนมาอยู่ในประเทศที่ตัวเองใฝ่ฝัน
มันเริ่มต้นขึ้นง่ายๆเลยล่ะ

...........................................................................................

บ่ายวันหนึ่ง...

วันนั้นเราทุกคนเลิกเรียนเร็ว...และตัดสินใจไปบ้านเมย์
สาเหตุไม่ใช่อะไร...นอกจากอยากจะรื้อคอเล็คชั่นการ์ตูนกองโตที่บ้านเมย์

หลังจากอิ่มท้องจากบรรดาขนมที่เจ้าของบ้านตุนไว้แล้ว
เราก็มานั่งพูดถึงปิดเทอมใหญ่ที่กำลังจะมาถึง

ในตอนแรกฉันตั้งใจว่าจะไม่ไปญี่ปุ่น...
ด้วยอาจจะต้องเรียนซัมเมอร์...

แต่พอคิดดูดีๆแล้ว...ไปดีกว่า

เลยบอกแผนการที่ไม่เป็นทางการกับเพื่อนในวันนั้นว่า
จะไปญี่ปุ่นสักเดือน...ตั้งใจจะไปพัฒนาภาษาญี่ปุ่นของตัวเอง

เมย์เลยพูดขึ้นมาว่า...."งั้นไปด้วยได้มั้ย"
ฉันก็ตอบว่า...."ก็ไปดิ"

ง่ายมั้ยล่ะ - -

ต่อจากนั้นแผนการเที่ยวต่างๆก็หลั่งไหลออกจากสองสมองและสองปากอย่างรวดเร็ว
สถานที่ต่างๆที่อยากจะไป บรรดาคนรู้จักที่อยู่ที่ญี่ปุ่น ที่พัก และค่าใช้จ่าย


แผนการในวันนั้นไม่มีอะไรสักอย่างที่แน่นอน
ฉันเองก็ยังไม่คิดเลยว่าจะได้ไปจริงๆ




หลังจากนั้น...เมื่อข้อมูลและที่พักเป็นไปตามที่ตั้งใจไว้
เราทั้งสองก็มุ่งหน้าสู่ญี่ปุ่น

ด้วยตั๋วของเราทั้งสองคนเป็นตั๋วฟรี หากต่างกันในรายละเอียด

ตั๋วของเมย์...เป็นตั๋วพนักงาน เพราะฉะนั้นยังไม่มีอะไรแน่นอนจนกว่าจะถึงวันไป
ตั๋วของฉัน...เป็นตั๋วลูกค้า ถึงจะฟรีเหมือนกันแต่สามารถจองได้อย่างแน่นอน

และด้วยช่วงเวลาที่เราเลือกไป เป็นช่วย high season ทำให้ตั๋วค่อนข้างเต็ม
เราเลยต้องไปกันคนละเที่ยว...
เมย์ไปกับพ่อก่อน....
ฉันตามไปทีหลัง....
เราจะไปเจอกันที่นาริตะ


แผนคร่าวๆของเราคือ
คืนแรก พักที่ guesthouse ที่ชิบะ
คืนที่สอง-สาม พักที่บ้านเพื่อนเมย์ ที่ชิบะ
คืนต่อจากนั้นจนถึงวันกลับ พักที่บ้านเพื่อนพ่อฉัน ที่โตเกียว


----------------------------------------------------------------------

เรื่องราวการเริ่มต้นจะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก

หลายครั้งที่เราพูดถึงการเริ่มต้น...
เรามักจะนึกถึงจุดหมายหรือเป้าหมายของการเริ่มต้นไปด้วย

ฉันว่า...
การเริ่มต้นก็เหมือนกับผืนผ้าใบว่างเปล่ารอเราที่จะแต่งแต้มสีสันลงบนนั้น
หากเรามัวรีรอ...ไม่จับพู่กันขึ้นมาจุ่มสีละเลงลงบนนั้น
จุดหมายคือความว่างเปล่า
หากเราหยิบพู่กันขึ้นวาด...ไม่ว่าภาพนั้นจะออกมาสวยงามหรือไม่
จุดหมายย่อมไม่ว่างเปล่า


การเดินทางครั้งนี้เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น

และดูเหมือนว่า...ฉันเองก็ตามหาสิ่งที่เรียกว่าจุดหมายอยู่เหมือนกัน



To be con...