รองเท้าหนึ่งคู่ กับ มิตรภาพสองข้าง
posted on 16 Sep 2008 08:01 by mean-ing in LifE
เขาว่ากันว่ามิตรภาพจะพิสูจน์ได้เมื่อฝ่าฟันความลำบากด้วยกัน
เมื่อวาน...
หลังจากที่ทนทรมานกับความเน่าของรองเท้าคู่เดิมมานานสองเดือน
ก็ตัดสินใจว่าจะต้องซื้อรองเท้าใหม่ให้ได้ โดยมีเพื่อนเดินตามไปด้วยกันเผื่อว่าจะช่วยเลือก
...ตลาดนัด...
มีตลาดนัดที่ม.
เดินดูรองเท้าหลังเลิกเรียนตอนบ่ายสอง
ร้านรวงเริ่มเก็บ ทั้งๆที่คนยังเดินอยู่เต็มไปหมด ไม่รู้จะรีบไปไหน
เจอรองเท้าคู่นึง...สีส้มแบบมองเห็นตั้งแต่ห้าร้อยเมตร
แต่ว่า...มัน... "บาน"
ในเมื่อความอยากในการซื้อรองเท้ายังไม่หมดไป แถมรองเท้าใหม่ที่ต้องการยังไม่ได้
และก็พูดเองว่ายังไงก็ต้องได้รองเท้าใหม่วันนี้
หัวทองหนึ่งหัวกับหัวน้ำตาลหนึ่งหัวจึงตัดสินใจไปเดินดูที่อมรพันธ์
...อมรพันธ์...
เราทั้งสองลืมนึกไปว่าวันนี้คือ...วันจันทร์...
วันที่ท่านผู้ว่ากำหนดไว้ว่าไม่ให้มีการขายแผงลอยข้างถนน
ดังนั้น...อรมพันธ์จึงว่างเปล่า
ธรรมชาติของมนุษย์ทีมีความต้องการสูง...เมื่อหาที่หนึ่งไม่ได้ก็จะวิ่งไปหาอีกที่หนึ่งอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
เราทั้งสองจึงตัดสินใจไปยังที่ที่ขึ้นชื่อว่า "รองเท้าถูก"
อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
...อนุสาวรีย์ฯ...
เราเลือกขึ้นรถเมล์สาย503 เพื่อไปยังจุดหมาย
เมื่อลงจากรถเมล์...สิ่งที่เกิดขึ้น...
"ฝนเทลงมา"
ที่ใช้คำว่า "เท" เพราะว่ามันเทน่ะสิ
ตกลงมาเหมือนกับเราเอาขันเทน้ำทิ้งอย่างนั้นแหละ
ไอ้เรารึก็เป็นคนไม่ชอบจะพกร่ม โชคยังดีที่คนมาด้วยมีร่ม...แต่...
ด้วยขนาดตัวของพวกเราสองคนและกระเป๋าใบใหญ่ที่หอบห้วกันมาคนละใบ
ร่มถือว่าไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้น แถมหลังทั้งหลังก็เต็มไปด้วยน้ำฝนอีก - -"
แล้ว...เราสองคนก็ตัดสินใจพักยกด้วยขนมจีนร้อนๆสักจาน
คนซื้อรองเท้า : แก..ฉันว่าไม่ได้อะไรกลับไปแน่เลยอ่ะ แกมาถึงนี่เสียเที่ยวแน่เลย
คนไปเป็นเพื่อน : ไม่ได้ดิ...มาถึงนี่แล้วยังไงก็ได้อะไรกลับไปบ้างน่า
ด้วยความเป็นคนเรื่องมาก และขี้รำคาญ รองเท้าแบบไหนก็ดูจะไม่ถูกใจทั้งสิ้น
เมื่อฝนซา เราสองคนวิ่งฝ่าสายฝนโปรยๆไปที่เซ็นเตอร์วัน
.
.
.
.
.
ในที่สุด
.
.
.
.
ก็ได้รองเท้า
ลายจุดส้มน้ำตาลพื้นขาว สีเข้ากับกระเป๋าใบใหญ่ที่มักจะแบกไปม.ด้วยเสมอ
ถูกใจมากมาย
ที่ถูกใจกว่านั้น...
เพื่อนที่สู้ตากสายฝนไปด้วยกัน
เพื่อนที่เปียกด้วยกัน
เพื่อนที่เดินขาลากไปด้วยกัน
ความจริงแล้วเพื่อนก็คือเพื่อน...ไม่ต้องเติมอะไรข้างหลังมันให้ดูเยอะแยะวุ่นวาย
เพราะ "เพื่อน" คำเดียวก็ซึ้งใจมากมายอยู่แล้ว
จะว่าไปเพื่อนก็เหมือนรองเท้า
เราเป็นรองเท้าข้างนึง...เพื่อนเป็นอีกข้างนึง
ค่อยๆเดินไปด้วยกัน
บางครั้งบางคนอาจสะดุด...อีกคนก็ช่วยรั้งไว้ไม่ให้ล้ม
บางครั้งบางคนอาจเสีย...อีกคนก็ยังประคองไปจนถึงร้านซ่อม
บางครั้งบางคนอาจเหนื่อยล้า...อีกคนก็พักเหนื่อยไปด้วยกัน
หากลองมองหาคุณสมบัติของการเป็นเพื่อนที่ดีดูแล้วล่ะก็
สิ่งสำคัญไม่ได้อยู่ตรงที่เพื่อนคนนั้นเข้าใจเรามากมายแค่ไหน หรือคุยกับเราสนุกเพียงใด
แต่อยู่ตรงที่เขาพร้อมจะเดินไปกับเราทุกสถานที่ ทุกสถานการณ์หรือไม่
เพราะเพื่อน...ไม่จำเป็นที่ต้องเออออกับความคิดเราทุกอย่าง
แต่ต้องพร้อมที่จะขัดสิ่งที่เราคิดผิด แนะสิ่งที่ดีที่ถูกให้ต่างหาก
จะว่าไปเพื่อนกับรองเท้า "หาที่พอดีและสวย" ยากพอกัน
ซึ้ง....
...เอาไว้นึ่งซาลาเปา...
#1 By T4tZl_lK1 on 2008-09-16 15:16